سالی که گذشت سال خیلی عجیبی بود.

سالی سرشار از اتفاقات تلخ و شیرین که متاسفانه تلخی اون بیشتر بود.

خیلی ها تو این سال از بین ما رفتند، خیلی ها داغ دار شدن، خیلی ها دیگه عید و شادی براشون معنی نداره.

تو سال 98 از سیل، زلزله، اتفاقات آبان و انفجار هواپیما گذشتیم و چه چشمانی که اشکبار شدن. تلخ بودن و یادشون همچنان تلخ ولی گذشتیم، و فقط برامون هزاران سوال اما باقی موند.

ولی الان در یه امتحان جدید هستیم و یک سوغات نا مبارک رو همراه خودمون به سال جدید می بریم.

مطمئناً آرزوی همه ما سلامتی عزیزانمون هست.

پس به خاطر عزیزانمون هم که شده امسال عید رو در خانه میمانیم تا در فرصتی مناسب در کنار هم به شادی جمع بشیم.

در خانه میمانیم تا از تلخی های احتمالی سال 99 کم کنیم.

عید هست و نباید تلخ نوشت، نباید تلخ گفت ، ولی حیف که مابین سیاه و سفید ها رنگی بودن کار مشکلی هست.

این ویدئو تقدیم نگاه های شما، که شاید تونسته باشم برای حتی لحظه ای کوتاه لبخند روبه صورتتون بیارم.

به امید سالی سرشار از شادی، سلامتی و آزادی برای همه مردم ایران زمین.

چیز هایی که این روز ها  نبودشون رو بهتر از هر وقت دیگه ای میشه درک کرد.

نوروزتان مبارک

برای دیدن فیلم بر روی تصویر کلیک کنید